شاخه در کار خرقه دوختن است

باز پس می دهد چو می میرد

وامدار است شاخ آتش جو

وام خورشید می گزارد او

در خیالش سماع سوختن است

دل دل دانه بزم یاران است

چون شب قدر نور باران است