ندادند رخصت که بیوه زنی

ندانی که نامرد با ما چه کرد

گرفتند و بردند و آویختند

چه خون ها که هر صبحدم ریختند

بر آرد ز سوز جگر شیونی

نه آن سوگواری که نگذاشتند

که ازگریه هم باز می داشتند