چه آوردی از راه دور و دراز

که این گریه ها را فرو می خورم

کجا بودی ای کاروان امید

که عمری دلم انتظارت کشید

بگو آنچه بود از نشیب و فراز

بهارا بر این دشت گلگون گذر

که گیری ز خون شهیدان خبر