بهارا بر این دشت گلگون گذر

که عمری دلم انتظارت کشید

چه آوردی از راه دور و دراز

بگو آنچه بود از نشیب و فراز

که گیری ز خون شهیدان خبر

بپرس از شقایق که چون می دمد

که جای گل از خاک خون می دمد