که گیری ز خون شهیدان خبر

چه آوردی از راه دور و دراز

بگو آنچه بود از نشیب و فراز

بهارا بر این دشت گلگون گذر

بپرس از شقایق که چون می دمد

که جای گل از خاک خون می دمد

تو رفتی و روی چمن زرد شد