دل باغبان تو پر درد شد

بپرس از شقایق که چون می دمد

که جای گل از خاک خون می دمد

تو رفتی و روی چمن زرد شد

گل ارغوان تو بر خاک ریخت

پرستو ازین بام ویران گریخت

تو رفتی و آمد زمستان سخت