ندیدی تو آن کودک شیر خوار

برادر به خون برادر نوشت

بهارا بهل تا بگریم چو ابر

که از دست دل رفت دامان صبر

که غلتید بر خاک این رهگذار

ز پستان مادر که خون می چکید

پی شیر می گشت و خون می مکید