که جان را فرش مادر می توان کرد

چو باده در من آتش زد بدیدم

که از هر آب آذر می توان کرد

بیا ای مادر عشرت به خانه

وگر در راه تو نامحرمانند

تو را از جام چادر می توان کرد

چو گشتی شیرگیر و شیرآشام