از آن نعره ی درد و فریاد کین

فروخفت بر خاک خونین کو

ندیدی تو آن درد بیدادگر

پسر غرق خون روی دست پدر

بلرزد دل کوه و پشت زمین

همه تن نباشم چرا گریه ناک

که صد شاخه از من جدا شود چو تاک