بلرزد دل کوه و پشت زمین

ندیدی تو آن درد بیدادگر

پسر غرق خون روی دست پدر

از آن نعره ی درد و فریاد کین

همه تن نباشم چرا گریه ناک

که صد شاخه از من جدا شود چو تاک

چرا خون نبارد از این سرگذشت