کجا از گل سرخ گیری سراغ؟

بهارا نگه کن که بر شاخسار

چه می خواند آن مرغ آزادوار

اگر خون بلبل نجوشد به باغ

گل سرخ، نو می کند یاد دوست

که رنگ گل سرخ از خون اوست

بهارا گل تازه را یاد ده