مصرع دوم · شماره 116در خانه کردم به رویش فرازشاعرسایهاثرخون بلبلقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.113بهارا گل تازه را یاد ده#114ز سرو کهن، خسرو روزبه#115شبی با رفیقی در آمد به راز#116در خانه کردم به رویش فرازانتخابشده117گشاده رخ و مهربان دیدمش#118گرفتم در آغوش و بوسیدمش#119عصا را به کنج سرا تکیه داد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 116 از «خون بلبل» است.سطر پیشینشبی با رفیقی در آمد به راز→سطر بعدیگشاده رخ و مهربان دیدمش←