مصرع نخست · شماره 117گشاده رخ و مهربان دیدمششاعرسایهاثرخون بلبلقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.114ز سرو کهن، خسرو روزبه#115شبی با رفیقی در آمد به راز#116در خانه کردم به رویش فراز#117گشاده رخ و مهربان دیدمشانتخابشده118گرفتم در آغوش و بوسیدمش#119عصا را به کنج سرا تکیه داد#120کله برگرفت و قبا برگشاد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 117 از «خون بلبل» است.سطر پیشیندر خانه کردم به رویش فراز→سطر بعدیگرفتم در آغوش و بوسیدمش←