دلم از دلیریش نیرو گرفت

سبک خیز و آهسته رفتار بود

پر اندیشه و گرم گفتار بود

دو چشمم به دیدار او خو گرفت

دلیری که فخر دلیران بدوست

ازو هر چه آمخته داری نکوست

زهی پایداری! که آن پایدار