مصرع دوم · شماره 136سرافکندگی ماند با دشمنششاعرسایهاثرخون بلبلقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.133زهی پایداری! که آن پایدار#134وفا را به سر بردی تا پای دار#135گذشت ازس ر و خم نشد گردنش#136سرافکندگی ماند با دشمنشانتخابشده137به مردانگی مرگ را کرد خوار#138زهی مرد و آن مرگ با افتخار#139کسی را بدین مایه ارزندگی ست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 136 از «خون بلبل» است.سطر پیشینگذشت ازس ر و خم نشد گردنش→سطر بعدیبه مردانگی مرگ را کرد خوار←