مصرع نخست · شماره 137به مردانگی مرگ را کرد خوارشاعرسایهاثرخون بلبلقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.134وفا را به سر بردی تا پای دار#135گذشت ازس ر و خم نشد گردنش#136سرافکندگی ماند با دشمنش#137به مردانگی مرگ را کرد خوارانتخابشده138زهی مرد و آن مرگ با افتخار#139کسی را بدین مایه ارزندگی ست#140که مرگش گشاینده ی زندگی ست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 137 از «خون بلبل» است.سطر پیشینسرافکندگی ماند با دشمنش→سطر بعدیزهی مرد و آن مرگ با افتخار←