که افتاده هم سرفراز است باز

کسی را بدین مایه ارزندگی ست

که مرگش گشاینده ی زندگی ست

بهارا به یاد آر از آن سرو ناز

در آن واپسین دم که دم در کشید

نسیم تو را در هوا می شنید

تو را پیش می دید آن خوش خبر