مصرع نخست · شماره 11روزگارش چهره پوشید از غبارشاعرسایهاثرخواب آینهقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.8آه کاین بی روشنایی دیر ماند#9مانده در کنج شبستان ناصبور#10دیده ی بیدارش از دیدار دور#11روزگارش چهره پوشید از غبارانتخابشده12تا چه ماند از غبار روزگار#13شامگاهان با شفق خون می گریست#14صبحدم بی مهر افزون می گریست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 11 از «خواب آینه» است.سطر پیشیندیده ی بیدارش از دیدار دور→سطر بعدیتا چه ماند از غبار روزگار←