کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 12

تا چه ماند از غبار روزگار

شاعرسایه

اثرخواب آینه

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

9
مانده در کنج شبستان ناصبور
#
10
دیده ی بیدارش از دیدار دور
#
11
روزگارش چهره پوشید از غبار
#
12
تا چه ماند از غبار روزگار
انتخاب‌شده
13
شامگاهان با شفق خون می گریست
#
14
صبحدم بی مهر افزون می گریست
#
15
از گذار سایه های ابر ودود
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 12 از «خواب آینه» است.