گریه ی آیینه بی اشک است و آه

هر طرف تا چشم می بیند شب است

آسمان کور شب بی کوکب است

آینه می گرید از بخت سیاه

در چنین شب های بی فریاد رس

روز خوش در خواب باید دید و بس