مصرع نخست · شماره 1شبی بود و بهاری، در من آویختشاعرسایهاثرگریهقالبدوبیتیدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1شبی بود و بهاری، در من آویختانتخابشده2چه آتش ها، چه آتش ها برانگیخت#3فرو خواندم به گوشش قصه ی خویش#4چو باران بهاری اشک می ریخت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 1 از «گریه» است.سطر بعدیچه آتش ها، چه آتش ها برانگیخت←
شاعرسایهشاعرسایهشاعرسایهشاعرسایه