مصرع دوم · شماره 2چه آتش ها، چه آتش ها برانگیختشاعرسایهاثرگریهقالبدوبیتیدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1شبی بود و بهاری، در من آویخت#2چه آتش ها، چه آتش ها برانگیختانتخابشده3فرو خواندم به گوشش قصه ی خویش#4چو باران بهاری اشک می ریخت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 2 از «گریه» است.سطر پیشینشبی بود و بهاری، در من آویخت→سطر بعدیفرو خواندم به گوشش قصه ی خویش←