می گشاید مژه ومی شکند مستی خواب

صبح می خندد و باغ از نفس گرم بهار

آسمان تافته در برکه و زین تابش گرم

آتش انگیخته در سینه افسرده آب

آفتاب از پس البرز نهفته ست و ازو