می رباید ز تن خسته من طاقت و تاب

چیست اندیشه من؟ عشق خیالی آشوبی

که به بازویم گرفته ست به بیداری و خواب

می نماید به من شیفته دل رخ به فریب

آنچه من دارم ازو هست خیالی که ز دور

چهر برتافته در آینه خاطر من

همچو مهتاب که نتوانیش آورد به چنگ