برآرد ز خاکستر عشق من

سرآسیمه گردید و در خون تپید

نگاهی سبک بال تر از نسیم

روان بخش و جان پرور و دل فروز

شراری که گرم است و روشن هنوز

یکی نغمه جو شد هماغوش ناز

در آن پر فسون چشم راز آشیان