روان گشتند جان ها سوی عشقت

که قند تو دهان ها برنتابد

جهان گر چه که صد رو در تو دارد

جمالت را جهان ها برنتابد

که با عشقت روان ها برنتابد

درون دل نهان نقشیست از تو

که لطفش را نهان ها برنتابد