می شکوفد در نگاهت راز عشقی ناشکیب

آه می لرزد دلم از ناله ای اندوه بار

کیست این بیمار در چشمت که می گرید حزین؟

چون خزان آرا گل مهتاب رویا رنگ و مست

وز میان سایه های وحشی اندوه رنگ

خنده می ریزید به چشمت آرزویی دل فریب

چون صفای آسمان در صبح نمناک بهار