درون سینه ام دردی ست خونبار

ز مغزم می تراود گیج و گمراه

چو روح خوابگردی مات و مدهوش

که بی سامان به ره افتد شبانگاه

که همچون گریه می گیرد گلویم

غمی آفته دردی گریه آلود

نمی دانم چه می خواهم بگویم