تو باشی سجده و یار تو تعظیم

کز او دوریش خود صورت نبندد

تو باشی خنده و یار تو شادی

که بی شادی دهان کس نخندد

که بی تعظیم هرگز سر نخنبد

تو باشی چون صدا و یار غارت

چو آوازی به نزد کوه و گنبد