تو باشی چون صدا و یار غارت

که بی شادی دهان کس نخندد

تو باشی سجده و یار تو تعظیم

که بی تعظیم هرگز سر نخنبد

چو آوازی به نزد کوه و گنبد

تو آدینه بوی او وقت خطبه

نه ز آدینه جدا چون روز شنبد