با نگاه خویش می جوید

جنگل انبوه مژگان سیاهت را

تا بلغزد بر بلور برکه چشم کبود تو

پیکر مهتابگون دختری کز دور

بوسه شیرین روزی آفتابی را

از نوازش های گرم دست های من

دختری نیلوفرین شبرنگ مهتابی