سطر مستقل · شماره 20پرتاب می کنی تو به دامان یک گداشاعرسایهاثرکاروانقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.17با چرک وخون زخم سرانگشت های شان#18جان می کنند در قفس تنگ کارگاه#19از بهر دستمزد حقیری که بیش از آن#20پرتاب می کنی تو به دامان یک گداانتخابشده21وین فرش هفت رنگ که پامال رقص توست#22از خون و زندگانی انسان گرفته رنگ#23در تار و پود هر خط و خالش هزار رنج#دربارهٔ این سطرسطر شماره 20 از «کاروان» است.سطر پیشیناز بهر دستمزد حقیری که بیش از آن→سطر بعدیوین فرش هفت رنگ که پامال رقص توست←
شاعرسایهشاعرسایهشاعرسایهشاعرسایه