سطر مستقل · شماره 17در می گشود بر رخ آینهشاعرسایهاثرآه آیینهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.14بارانی از ستاره فرو می ریخت#15در آسمان چشم جوانش#16آنگاه آن تبسم شیرین#17در می گشود بر رخ آینهانتخابشده18از باغ آفتابی جانش#19دزدان کور آینه افوس#20آن چشم مهربان را#دربارهٔ این سطرسطر شماره 17 از «آه آیینه» است.سطر پیشینآنگاه آن تبسم شیرین→سطر بعدیاز باغ آفتابی جانش←