سطر مستقل · شماره 37وین چنین بر جگر سوختگانشاعرسایهاثرارغوانقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.34این چه رازی است که هر بار بهار#35با عزای دل ما می آید؟#36که زمین هر سال از خون پرستوها رنگین است#37وین چنین بر جگر سوختگانانتخابشده38داغ بر داغ می افزاید؟#39ارغوان پنجه خونین زمین#40دامن صبح بگیر#دربارهٔ این سطرسطر شماره 37 از «ارغوان» است.سطر پیشینکه زمین هر سال از خون پرستوها رنگین است→سطر بعدیداغ بر داغ می افزاید؟←