کلوخی لطف آن دلبر نگیرد

چرا در بزم خلوت بی گرانان

دل ما عیش را از سر نگیرد

نه اصل این بنا باشد کلوخی

که چشم حقد یوسف را نداند

که بانگ چنگ گوش کر نگیرد

ز هر آهو نه صحرا مشک یابد