سطر مستقل · شماره 30هیچ آوایی نمی آید به گوششاعرسایهاثربوسهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.27می دهد از چشم بیداری نشان#28گفت#29اما در شبی این گونه گنگ#30هیچ آوایی نمی آید به گوشانتخابشده31گفتمش#32اما دل من می تپد#33گوش کن اینک صدای پای دوست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 30 از «بوسه» است.سطر پیشیناما در شبی این گونه گنگ→سطر بعدیگفتمش←