و زمین از بدخواهی به ستوه آمد

نه صفا و نه تماشا به چه کار آمد؟

دشمنی دل ها را با کین خوگر کرد

دست ها با دشنه همدستان گشتند

ای دریغا که دگر دشمن رفت از یاد

وینک از سینه دوست

خون فرو می ریزد