ای جنگل ای غم

اشک سیاه کهکشان های گسسته

آیینه دیرینه زنگار بسته

دیدی چراغی را که در چشمت شکستند؟

چنگ هزار آوای باران های ماتم

در سایه افکند کدامین ناربن ریخت

خون از گلوی مرغ عاشق؟