چو برق و باد سخت اشتاب رفتند

همه اندر غم اسباب و ایشان

قلنداروار بی اسباب رفتند

کی یابد گرد ایشان را که ایشان

تو چون دلوی بر بن دولاب می گرد

که ایشان برتر از دولاب رفتند

ببین آن ها که بند سیم بودند