مه بگرفته چون وا می گشاید

بگو ای نای حال عاشقان را

که آواز تو جان می آزماید

ببین ای جان من کز بانگ طاسی

بخوان بر سینه دل این عزیمت

که تا فریاد از پریان برآید

چو ناله مونس رنجور گردد