مصرع دوم · شماره 4 آتش انگیخته در سینه ی افسرده ی آبشاعرسایهاثرآناقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1صبح می خندد و باغ از نفس گرم بهار#2 می گشاید مژه و می شکند مستی خواب#3آسمان تافته در برکه و زین تابش گرم#4 آتش انگیخته در سینه ی افسرده ی آبانتخابشده5 آفتاب از پس البرز نهفته ست و ازو#6آتشین نیزه برآورده سر از سینه ی کوه#7 صبح می آید ازین آتش جوشنده به تاب#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «آنا» است.سطر پیشینآسمان تافته در برکه و زین تابش گرم→سطر بعدیآفتاب از پس البرز نهفته ست و ازو←