دور از دست تمنای من و در بر من

آنچه من دارم ازو ، هست خیالی که ز دور

چهره برتافته در آینه ی خاطر من

همچو مهتاب که نتوانیش آورد به چنگ

می کنم جامه به تن ، می دوم از خانه برون

می روم در پی او با دل دیوانه ی خویش

پی آن گم شده می گردم و می آیم باز