خواب می آید و در چشم نمی یابد راه :

می روم در پی او با دل دیوانه ی خویش

پی آن گم شده می گردم و می آیم باز

خسته و کوفته از گردش روزانه ی خویش

یک طرف اشک رهش بسته و یک سوی خیال

نشنوم ناله ی خود را دگر از مستی درد

آه گوشم شده کر یا که زبانم شده لال ؟