یک طرف اشک رهش بسته و یک سوی خیال

پی آن گم شده می گردم و می آیم باز

خسته و کوفته از گردش روزانه ی خویش

خواب می آید و در چشم نمی یابد راه :

نشنوم ناله ی خود را دگر از مستی درد

آه گوشم شده کر یا که زبانم شده لال ؟

چشم ها دوخته بر بستر من سحر آمیز