مه خیره گشته بر وی و آن مایه ی امید

آهسته می رود به درون اتاق او

من مانده همچنان پس دیوار محو و مست

از اشتیاق او

شیرین به خواب رفته در آن خوابگاه ناز

وان زلف تابدار پریشان و بی قرار

از باد عشقباز