نرم و سپید چو پر و بال فرشتگان

لغزد پرند بر تن او همچو برگ گل

از جنبش نسیم

افتاده سایه روشن مهتاب سیم رنگ

بر آن دو گوی عاج که برجسته تابناک

از زیر پرنیان

آن سیمگونه ساق که با بوسه ی نسیم