مصرع نخست · شماره 33 آن زلف تاب خورده به پیشانی سپیدشاعرسایهاثرشب تابقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.30 لغزیده همچو برگ گل از چین دامنش#31 وان سایه های زلف که پیچیده مست ناز#32 بر گرد گردنش#33 آن زلف تاب خورده به پیشانی سپیدانتخابشده34چون سایه ی امید در آیینه ی خیال#35وان چهر شرمناک که تابیده همچو ماه#36 در هاله ی ملال .#دربارهٔ این سطرسطر شماره 33 از «شب تاب» است.سطر پیشینبر گرد گردنش→سطر بعدیچون سایه ی امید در آیینه ی خیال←