به عشوه دامان خویش برون کش از دست من

هر دم خیال دوست

بخند و گیسو ز ناز بریز بر شانه ها

سبک به هر سو بپر ، بپر چو پروانه ها

مرا به دنبال خویش دوان چو دیوانه ها !

ز عشوه ها تازه کن به سر جنون مرا

به ناله افکن دل چو ارغنون مرا