سپیده بر می دمد به ناله های خروس

پرید خوش از سرم مپرس سامان من !

بریز پر ن بریز ز باده جام مرا

برآر امشب برآر به ننگ نام مرا

شب سبک سایه رفت نداده کام مرا ...

ببوس آری ببوس لب مرا نوش کن

مرا بدین چشم و لب خراب و مدهوش کن