بخشید تازگی به گل گلشن شباب

خندید آسمان و فرو ریخت آفتاب

در دیده ی امیدم باران روشنی

جوشید اشک شادی ازین پرتوافکنی

می خواهمت شنفتم و پنداشتم که اوست

پنداشتم که مژده ی آن صبح روشن است

پنداشتم که نغمه ی گم گشته ی من است